Thursday, May 3, 2012

2- ആത്മാവിന്റെ കാഴചകള്‍



2- ആത്മാവിന്റെ  കാഴചകള്‍



     ഏകാന്തമായ എന്‍റെ ലോകത്തിന്‍റെ രണ്ടാമത്തെ ദിവസ്സം ആണ് ഇത്.ഇപ്പം എനിക്ക് എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ ഒരു കുട്ടിയുടെ പോലെ എനിക്ക് തോന്നിനില്ലാ .പ്രേതങ്ങള്‍ക്ക് പ്രായം ഉണ്ടാവില്ലായിരിക്കും .മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത് ,കഥകളില്‍ കേട്ടത് എല്ലാം കല്ല്‌ വച്ച നുണ ആയിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ അറിയാം .നരകവും സ്വര്‍ഗവും ആത്മാവും എല്ലാം കുറെ പൊടി പിടിപ്പിച്ച കഥകള്‍ മാത്രം
      
    ഒരു ദിവസം രാത്രി നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു ,പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ നിങ്ങള്‍ എഴുന്നെല്‍ക്കുമ്പോള്‍ നിങ്ങളെ ആരും കാണുന്നില്ല .നിങ്ങള്‍ പറയുന്നത് ആരും കേള്‍ക്കുന്നില്ല ,നമ്മള്‍ കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അവിടെ ഇല്ല ,നമ്മള്‍ കടന്നു കൂവി നോക്കും ,ചാടി നോക്കും ,പക്ഷെ ഒടുവില്‍ നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കാം നമ്മള്‍ ഈ ഭൂമില്‍ ഇല്ലാന്ന് ,,ഇത്ര ഉള്ള മരണം .

    പാടത്ത് ജോണി കുട്ടി വീണ്ടു സൈക്കിള്‍ ആയി ഇരിക്കുന്നുണ്ട് ..അവന്‍റെ ഒപ്പം ദേവിയും ഉണ്ട് .അവര്‍ രണ്ടു ആളും എന്നെ പറ്റിയാണ് സംസ്സാരിക്കുന്ന്ത് .പാവം ..ഞാന്‍ അവരുടെ തൊട്ടു അടുത്ത് ഇരുന്നിട്ടും അവര്‍ക്ക് എന്നെ കാണാന്‍ ആവുന്നില്ല .ദേവിക്ക് കര്‍പ്പൂര തുളസ്സിയുടെയും മുല്ല പൂവിന്‍റെയും ഗന്ധം ആണ് .ദേവിയുടെ അമ്മ കാച്ചി അവള്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്ന എണ്ണ തേക്കുന്ന്താവും ,,ആ ഗന്ധം ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നു.ഞാന്‍ ഈ കൈവരിയില്‍ ഇരിക്കുന്നത്‌ ആരും കാണുനില്ല എന്നത്‌ മാത്രം.കുട്ടികള്‍ ഒക്കെ വളരെ സന്തോഷത്തില്‍ ആണൂ..അപ്പു എവിടെ എന്ന് ആരും ചോദിക്കുന്നില്ല ..


രാത്രി

      ഭ്രാന്തി കല്ല്യണി എങ്കില്‍ ഭ്രാന്തി കല്യാണി ..ആരോടെങ്കിലും ഒന്നും സംസ്സാരിക്കാന്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ..ഞാന്‍ രണ്ടീസം ആയി ഈ പ്ലാവിന് ചുവട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്നു ..ഭ്രാന്തി കല്യാണി ഇവിടെ അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന്ടാകും എന്ന് കരുതി ..കുറെ പഴുത്ത അളിഞ്ഞ ചക്ക പഴങ്ങളും അതില്‍ ആര്‍ക്കുന്ന ഈച്ചകളും പിന്നെ ജീവിച്ചരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാണാതെ പോയ്യ തത്ത കൂടും  അല്ലാതെ ആരും ഇതില്‍ ഇല്ല ,,എത്ര വലിപ്പം ആണ് ഈ പ്ലാവിന് .ലോകം കണ്ടു ലോകത്തിനു പുറത്തു ഒറ്റപെട്ട ചിന്തകള്‍  ഞാന്‍ എത്ര നാള്‍ ഇങ്ങനെ കഴിയണം ദൈവമേ ...
ചക്ക പഴത്തിന്‍റെ  നനുത്ത ഗന്ധം അവിടെ ആകെ പരന്നു കിടപ്പുണ്ട് .എനിക്ക് എല്ല്ലാവരും പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാം ,എല്ലാ സുഗന്ധവും മണക്കാം..എല്ലാം കാണാം ..പക്ഷെ ഞാന്‍ ഇവിടെ ഇല്ല ...
ഞാന്‍ കേട്ട കഥകളില്‍ ഒക്കെ പ്രേതങ്ങള്‍ അത്ഭുത ജീവികള്‍ ആയിരുന്ന്നു ..അടുത്ത നിമിക്ഷം എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നാ അറിയാത്ത മനുഷനെക്കള്‍ നിസ്സഹായര്‍ ആണ് പ്രേതങ്ങള്‍ എന്ന് അറിയണമെങ്കില്‍ മരിക്കുക തന്നെ ചെയ്യണം .ഞാന്‍ ഇതുവരെ മറ്റു ഒരു  പ്രേതങ്ങളെയും കണ്ടില്ല .എന്നെ കേള്‍ക്കുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ കാണുന്ന മനുക്ഷരെയും കണ്ടില്ല ..

    .ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് എവിടെയും കയറി ചെല്ലാം .. എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല ,വീട്ടിലേക്ക്‌ പോകാന്‍ തോന്നുനില്ല അമ്മയുടെയും മുത്തശ്ശിയുടെ ഒക്കെ കരച്ചില്‍ കുറെ കണ്ടു ഇനി വയ്യ .ദേവിയും ജോണി കുട്ടിയും ഒക്കെ എന്ത് ചെയ്യുക്യാകും ..ദേവിയുടെ വീട്  വരെ ഒന്ന് പോയല്ലോ...ഞാന്‍ വെറുതെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു .. കര്‍പ്പൂര തുളസ്സിയുടെയും മുല്ലപ്പൂവിന്‍റെയും ഗന്ധം അപ്പോഴേക്ക് എനിക്ക് ചുറ്റും പരന്നു ..ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ദേവിയുടെ വീട്ടില്‍ ആണ് ...അത് എന്‍റെ പ്രേതജീവിതത്തിലെ  ആദ്യത്തെ അറിവ് ആയിരുന്നു ..ശരിരം ഇല്ലാത്ത ചിന്തകള്‍ ആണ് പ്രേതങ്ങള്‍ ..ചിന്തകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ ഉണ്ട്..ചിന്തകള്‍ക്ക് എവിടെയും എത്താം നിമിക്ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ..........
ദേവിയുടെ വീട്ടില്‍ ഇപ്പോഴും നിശബ്തത ആണ് ..ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ അവളുടെ അച്ഛന്റെ രാഘവേട്ടന്റെ ചുമ ഒഴിച്ച്‌.അവളുടെ അച്ഛന്‍ എന്തോ വല്ല്യ അസുഖം വന്നു കിടപ്പില്‍ ആണ് ..അയാള്‍ ഏതോ സ്കൂളിലെ മാഷ്‌ ആയിരുന്നു ..പെട്ടെന്ന് എന്തോ  ഒരു അസുഖം  വന്നു വീണു..ആശുപത്രിയില്‍ കുറെ കാലം കടത്തി ..പിന്നെ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു ഇനി ഏറിയാല്‍ ഒരു മാസം കൂടി..  അതികം താമസിയാതെ മരിക്കും എന്ന് നിങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയ്യി കടത്ത്തിക്കോ എന്ന്..പാവം ദേവിയുടെ അമ്മ അയാളെ കൊണ്ട് വീട്ടില്‍ വന്നു ..മരണം കാണാന്‍ ബന്ധുക്കളും എത്തി ..പക്ഷെ രാഘവേട്ടന്‍ ആ മുറിയില്‍ കടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോള്‍ വര്ഷം പത്ത്  ആയി ....വളരെ സംസാരിക്കും എന്നോടും ജോണി കുട്ടിയോടും ഒക്കെ ഭയങ്കരം സ്നേഹം ആയിരിന്നു  ..
ദേവി  ഒരു സ്പൂണ്‍ കൊണ്ട് വാരി അച്ഛന് കഞ്ഞി കൊടുക്കുയാണ് .ജോണി കുട്ടി എന്ത് ചെയ്യുകാ ആയിരിക്കും ..

    ജോണി കുട്ടിയുടെ വീട് ഇപ്പോഴും ശബ്ത്മയം ആണ് ദേവിയുടെ വീടിന്റെ നേര്‍ വിപിരീതം . ജോണി കുട്ടിയുടെ വീട്ടില്‍ എന്നും കിട്ടാറുള്ള തല്ലു ജോണികുട്ടി വാങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുക ആയിരുന്നു .“അപ്പ അത് ഞാന്‍ എടുത്തതല്ല” .ജോണി കുട്ടി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞൂ ...മത്തായി മാപ്പിള ജോണി കുട്ടിയുടെ അപ്പാന്‍ വീണ്ടും ചൂരല്‍ വീശി “..രണ്ട എണ്ണം കൂടതല്‍ കൊടുക്ക് എന്നാലേ ചെക്കന്‍ സത്യം പറയൂ ..” ജോണികുട്ടി യുടെ അമ്മ ത്രേസ്യ ചേടത്തി ജോണി കുട്ടിയുടെ കരച്ചില്‍ വകവയക്കാതെ പറഞ്ഞു ..എന്ത് എടുത്ത കാര്യം ആണോ പൈസ ആവും , ജോണികുട്ടി കള്ളന്‍ ആണ് അവന്‍ അപ്പന്റെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്ന് പൈസ എടുക്കാറുണ്ട് ..ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ മിട്ടായി വാങ്ങി ഞങ്ങള്‍ക്കും തരരുണ്ടായിരുന്ന്ത് ആണ് .എല്ലാ ദിവസ്സവും തല്ലു കൊള്ള്ന്നത് കൊണ്ട് ജോണി കുട്ടിയ്ക്ക് തല്ലു കൊള്ളല്‍ ഒരു സംഭവമേ അല്ലാ .വൈകുന്നേരത്തെ ചായ്കുടിയൊക്കെ പോലെ ഒരു സംഗതി .എന്‍റെ അച്ഛന്‍ എന്നെ തല്ലുന്നത് വല്ലപ്പോഴും ആണ്..ജോണി കുട്ടിയുടെ അപ്പന് എട്ടു മക്കള്‍ ഉണ്ട് എന്‍റെ അച്ഛന് രണ്ടേ ഉള്ളൂ ചിലപ്പോള്‍ അത് കൊണ്ടാവും ..മത്തായി മാപ്പിളയെ കള്ള്‍ കുടിചിട്ടല്ലാതെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല .ജോണി കുട്ടിയ്ക്ക് രണ്ട എണ്ണം കൊള്ളണ്ട ആവിശ്യം എപ്പോളും ഉണ്ട് അത് ആണ് അവന്റെ കയ്യിലിരുപ്പ് ..തല്ലു കൊള്ളുന്ന കാര്യത്തിലും അവന്‍ തന്നെ മുന്നില്‍ ...ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും അവനെ ഒന്ന് തോപ്പികണമെന്നു ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട ..ഒരുമിച്ചു ചൂണ്ട ഇടുമ്പോള്‍ ,മരം കയറുമ്പോള്‍ മത്സ്സരിച്ചു ഓടുമ്പോള്‍ ..ജോണി കുട്ടിയെ തോപ്പിക്കാന്‍ അപ്പു സത്യത്തില്‍ ഒരിക്കലും പറ്റിയിട്ടില്ല .........

   ഞാന്‍ പുഴ കരയില്‍ പോയ്യി ഇരുന്നു ..വേനല്‍ ചൂട് മാറിയിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നൂ ഞാന്‍ ചൂടും തണുപ്പും ഇപ്പോള്‍ അറിയുന്നില്ല ..നേരം പുലുരവാന്‍ ഇനിയും സമയം എടുക്കും ....പുഴയില്‍ ഓളങ്ങള്‍ വെട്ടുന്നുണ്ട് ..ഏതോ ഒരു നീര്‍കോലി തല പൊക്കി നോക്കി മുങ്ങി താണ്. കുളത്തിലേക്ക് ഒരു കല്ല്‌ എരിയന്മെന്നു തോന്നി ..എന്‍റെ ശരിര്ത്തിന്റെ ശൂന്യത എനിക്ക ഓര്മ വന്നു ..മരണമടഞ്ഞ മനുക്ഷ്ന്റെ ബാക്കിയാകുന്ന ചിന്തകള്‍ക്ക് എങ്ങനെ ആണ് ഒരു കല്ല്‌ എടുക്കാന്‍ പറ്റുക്...ശരീരം വലിച്ചു കീറി രക്തം കുടിക്കുകയും പാറ മഅല എടുത്ത എരിയുന്ന പ്രേതങ്ങളെ പട്ടി കഥകളില്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട് സിനിമയില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട് .ഹഹഹ് അത് വെറും കഥ മാത്രം.ഇനി വല്ലോ സര്‍ഗവും നരകവും മറ്റു ഉണ്ടോ..ഞാന്‍ ഗതികിട്ടാത്ത പ്രേതം വല്ലതും ആണോ..ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല ..ഏതെങ്കിലും പ്രേതത്തെ കണ്ട ഒന്ന് സംസാരിക്കാന്‍ പറ്റിയാല്‍ ചോദിക്കാമായിരുന്നു .
സമയം കടന്നു പോകുയാണ് ..ആരോ വേഗത്തില്‍ നടക്കുന്ന ശബ്തം  ..ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒരു മധ്യവയസ്കന്‍ ..മനുഷന്‍ ആണോ  പ്രേതമോ ..മനുഷന്‍   ആവണം ..പൂയ് ..ഞാന്‍ ഒച്ചത്തില്‍ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കി ..അയാള്‍ എവിടെ കേള്‍ക്കാന്‍ ..കയ്യില്‍ ഒരു സഞ്ചി  ഉണ്ട് മോഷ്ടാവ് ആണോ .....അയാള്‍ ആ മണല്‍പരപ്പില്‍ ഇരുന്നു ..അയാള്‍ കരയുന്ന പോലെ ..അയാളുടെ മനസ്സില്‍ കൂടെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകള്‍ ഓടുന്നുണ്ട് എന്ന് അയാളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ കഴിയും .അയാള്‍ ആ സഞ്ചി തോളില്‍ നിന്ന് എടുത്തു .അത് തുറന്നു താഴേക്ക് കൊടിഞ്ഞിട്ടു .ഈശരാ..കുറെ സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങള്‍ കുറെ
കാശ് ..അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നുണ്ട് ..ദൈവമേ ആര് ആണ് ഇയാള്‍ ..എന്ത് ആളുടെ ഉദേശം ..ചിലപ്പോള്‍ അയാളുടെ ആദ്യത്തെ മോക്ഷണം ആവും, ഗതികേട് കൊണ്ട് ...പെട്ടെന്ന് അയാള്‍ എല്ലാം വാരിയെടുത്തു പിന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ പുഴയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു ...അവസ്സാനത്തെ  ആഭരണവും പുഴയില്‍ മുങ്ങി താഴുന്ന അയാള്‍ നോക്കി നിന്ന് ...പിന്നെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി ..എന്തോ ആശ്വാസത്തിന്റെ ചിരി...പിന്നെ അയാള്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു .....
ഈ ലോകത്ത് എവിടെയോ  ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കുറെ ആളുകള്‍ക്ക് ചിന്തിക്കുവാന്‍ കുറെ രഹസ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു ....ഓരോ മനുഷന്‍റെയു  ജീവിതം എത്ര വിചിത്രം ആണ്..വേണമെങ്കില്‍ എനിക്ക് അയാളെ പിന്തുടരം ..ഒരു കൌതുകത്തിന്റെ പേരില്‍ എന്തിനു ആണ് അയാള്‍ അത് ചെയ്തത് എന്ന് അനേക്ഷിക്കാം..വേണ്ട ...അങ്ങനെ അന്നെക്ഷിച്ചു തുടങ്ങിയാല്‍ ഈ ലോകം മുഴവന്‍ പ്രേതങ്ങള്‍ അന്നെക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്ക്യുവും ..ഓരോ മനുക്ഷന്റെ യും രഹസ്യങ്ങള്‍ ..അയാളുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ അയാളുടെ കൂടെ പോകട്ടെ...

1 comment:

  1. കൊള്ളാം.രണ്ടാം ഭാഗം ആണോ ഒന്നാം ഭാഗത്തിനു മുൻപ്‌ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത്‌??

    ReplyDelete